Humor z „Naszej Bajki”

Babcia przepytuje 6 letnia Maję:
Kto był pierwszymi ludźmi na świecie?
Adam i Ewa – pada odpowiedź.
Jak mieli na imię ich synowie? – pyta dalej babcia
Abel i Kabel – pada rezolutna odpowiedź Majeczki.
 

4-latki wróciły do przedszkola po przerwie świąteczno – noworocznej.
Pani Joasia pyta:
Jaki mamy teraz miesiąc?
Zaległa cisza więc pani Joasia podpowiada:
S… SSS… No, na głoskę SSSSS…
SYLWESTER!!! – pada radosna odpowiedź.

 

Dzieci po powrocie z przedstawienia baletowego pod tytułem „Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” były bardzo podekscytowane. Czaruś z szóstej grupy naśladując tajemniczy i pełen napięcia ton narratora opowiada swojej mamie w samochodzie:

– I Królowa powiedziała pewnego dnia do Króla… „Mężu, chciałabym aby nasze dziecko miało oczy czarne jak kamień, skórę białą jak śnieg i usta czerwone jak krew”

Z tymi ustami to przesadziła co nie? – dodaje i bez zastanowienia wraca do snucia dalszej części opowieści.

 

 

 

Maluszki na koniec zajęć rytmicznych otrzymują, w nagrodę, pieczątki od pani Agatki.

Podchodzą po kolei i po otrzymaniu pieczątki pięknie dziękują w nowopoznanym języku angielskim:

– Thank you!

– Thank you!

– Thank you!

– Fenkjuje ! – mówi Robcio dumnie.

 

 

Podczas wizyty policjantów w naszym przedszkolu rozgorzała bardzo ciekawa dyskusja pomiędzy dziećmi a przybyłymi gośćmi.   Oto kilka jej fragmentów:

– A ja mam w domu prawdziwy pistolet!    Ale nie kupiłem jeszcze kapiszonów!

– A ja byłem z mamą w sklepie bronniczym,  w którym mama kupi pistolet.

– A jakby do mojego domu wszedł złodziej i przebrał się za moich rodziców to ja bym poznał po … zapachu!

 

 

Pani pyta 4-letnią Natalkę

– Jak powiesz po niemiecku „gruszka” ?

– Die GRUCHA !     –   Pada rezolutna odpowiedź ☺

 

 

5-letnia Hania chodzi do grupy z Czarkiem /wnuczkiem pani dyrektor/.

Pewnego dnia stwierdza:

– Mamo powiem Ci jak się nazywają wszystkie Panie w moim przedszkolu: Pani Monika, Małgosia, Helenka…..itd..

– No a Pani dyrektor? – pyta mama

– Nooo to jest Pani Dyrektor… – odpowiada Hania rezolutnie.

– No ale jak ma na imię? – dopytuje mama

– No na imię ma babcia Czarka !!!

 

 

Grupa średniaków uczy się o zawodach rodziców. Pani Monika pyta Haneczkę:

– Haniu kim są z zawodu Twoi rodzice?

– Moja mama z zawodu pracuje w Gdańsku, a tata z zawodu gra w piłkę.

 

 

Pan Tomasz Gliński – tata Miłoszka jest marynarzem. Odwiedził więc nasze przedszkole i zaprezentował dzieciom wiele ciekawych eksponatów przywiezionych z całego świata.
Na początku spotkania, stojąc przed dziećmi w galowym marynarskim mundurze, chcąc rozpocząć rozmowę zapytał dzieci:
– Spójrzcie na mnie. Jak myślicie – kim jestem?
– MALARZEM !!! – pada zdecydowana odpowiedz.

 

 

Ale to jeszcze nie wszystko…
Podczas rozmowy, pan Tomasz pokazuje dzieciom swoje zdjęcie z dzieciństwa, na którym widać małego chłopca, oczywiście w marynarskim stroju, stojącego dzielnie przy św. Mikołaju.
– Popatrzcie na to zdjęcie – mówi pan Tomasz. To jestem ja gdy byłem małym chłopcem. Jak myślicie, o czym marzyłem, za kogo byłem przebrany?
– ZA MIKOŁAJA ??? !!! – pada ni to pytanie, ni to odpowiedź.

 

Po dniach wolnych związanych ze Świętem 1 i 3 Maja wbiega 5-letni
Maurycy do sali gimnastycznej i woła rozemocjonowany!
– Pani Agatko. A ja widziałem Żołnierzy Wyklętych!
– I oni żyją!!!
– I są prawdziwi!!!

 

Ten sam Maurycy:
– Proszę pani. A wie pani, że jest w Polsce takie miasto…..
– Jakie? – pyta pani Agatka.
– No 44 – stwierdza rzeczowo Maurycy.
Pani Agatka – rytmiczka przygotowuje dzieci do jasełek. Analizuje treść znanej kolędy i pyta… – A co to są bydlęta?

– OSIOŁY takie ! – odpowiada Julka.

 

Tym razem pani dyrektor przygotowuje dzieci do jasełek. Treść przedstawienia jest dość trudna, bo słownictwo staropolskie.

Pani dyrektor pyta…

– Kto z was wie, co to jest czyściec? Zgłasza się kilkoro dzieci i odpowiadają po kolei…

– To taka gąbka do mycia samochodów.

– To taka drapaczka do pleców.

Jedno z dzieci, widać lepiej poinformowane odpowiada…

– To taka poczekalnia dla grzechów.

3-letnia Marta przez pierwsze trzy dni buntowała się i płakała przed wejściem do przedszkola.
Mama pyta:
-Ale Martusiu dlaczego nie chcesz iść do przedszkola
– Bo tam są dzieci i warzywa! – odpowiada zgodnie z prawdą Marta.

 

6-letni Tomek informuje swoją panią:
– Mój długopis nie pisze, bo nie ma ekstrementu.

 

Dzieci wracają z ogrodu przedszkolnego i słychać głos Mikołaja (lat 4):
– Ale mam zdrewniałe ręce!

 

W tym dniu sześciolatki miały zajęcia dotyczące praw i obowiązków dzieci i dorosłych.
Wychodzą całą grupą z jadalni i idą na górę do swojej sali. W pewnej chwili słychać głos Hani:
– Mam prawo iść na górę!
Na co odpowiada Paweł:
– Ty masz obowiązek iść na górę.
Wpada Mikołaj (lat 4), do gabinetu dyrektora i krzyczy radośnie od progu:
– Witaj, witaj Matko Boska!!!

 

Pięcioletni chłopczyk podchodzi do siostry zakonnej podczas zajęć religii, głaszcze ja po ręce i pyta cicho:
– Szczęść Boże, czy mogę iść do toalety???

 

Pani dyrektor pyta czteroletnią Kornelkę (szczuplutką jak szczypiorek) czy zjadła dzisiaj cały obiadek, na co Kornelia z całą powagą:
– Nie! Bo ja nie lubię takiego ziemniaczanego mięsa!
[Chodziło o kotlet ziemniaczany z pieczarkami.]
Wchodzi Monika (5 latek) z tatusiem do przedszkola i woła od progu bardzo rozżalona:
– O nie zapomniałam dzisiaj zabawki!
Tata widząc co się „święci” ratuje sytuację mówiąc:
– To nic, przyniesiesz jutro.
Moniczka pyta:
– To dzisiaj nie jest jutro?
– A skąd! – odpowiada rezolutnie tata – Dzisiaj jest dzisiaj, a dopiero jutro będzie jutro.
Maluszki (3-latki) uczą się języka niemieckiego. Są zachwycone, że już potrafią tak wiele mówić w obcym języku i chętnie się tym chwalą.
Wychodząc z mamą z przedszkola, maluszek woła do pani dyrektor:
– Dowizyjen pani dyrektor!
[niem. Auf Wiedersehen – do widzenia]

 

 

4-letni Wiktor wychodzi z mamą z przedszkola. Przechodzi obok gabinetu dyrektora i mówi bardzo poważnie do mamy:
– A wiesz, że jak ktoś jest niegrzeczny to pójdzie do pokoju pani dyrektor.
– Tak? – pyta zdziwiona mama – A co ona tam robi?
– No dyrekcjonuje! – odpowiada poważnie Wiktor.
Starszak przechodzi koło siostry zakonnej i kłania się grzecznie.
– Dzień dobry, Panno zakonnico!
4 latki zapoznają się z mapą Polski.
Szukają jezior, rzek, pokazują gdzie są góry, gdzie morze. Wyliczają znane im większe polskie miasta …
Jedno z dzieci stwierdza, że sąsiadem Polski jest Ukraina, więc nauczycielka zadowolona z wiedzy swoich dzieci chwyta wątek i przechodzi do omawiania sąsiadujących z Polską państw.
Na zakończenie zajęć nauczycielka pyta : – Kto z was powie, kto jest sąsiadem Polski?
– Zagłębie Lublin ! – pada odpowiedź.

 

 

Mama przepytuje 4 letniego synka z niemieckich  słówek .

– Jak się mówi tatuś? – pyta

– Der FATUŚ ! – pada odpowiedź.

 

 

 

5-letni Michał mówi do swojej koleżanki:

– Ale ty jesteś POZYTYWNA!

Słysząc to nauczycielka, pani Joasia, chwali Michałka słowami:

– Jak ty to ładnie powiedziałeś! A co to Michałku znaczy?

– Nie wiem! Ale to chyba po niemiecku…. – odpowiada roztropnie Michał

 

> Starszaki przygotowują się do występów artystycznych jakimi są co roku
> Jasełka. Ćwiczą zawzięcie role, trudne teksty i tradycyjne kolędy.
>
> Jeden ze starszaków w trakcie próby biegnie szybko do toalety.
>
> Z łazienki po chwili słychać ciche postękiwania a następnie
> rozlega się głośne i żywiołowe:
>
> – Chwała na wysokości!!! Chwała na wysokości … !!!

2 odpowiedzi na „Humor z „Naszej Bajki”

  1. Wizyta w Szkole Muzycznej pisze:

    Gr. III i V z wizytą w Szkole Muzycznej15.03.2012. Pani prowadząca zajęcia zadaje różne zagadki. Dochodzi do biało czarnych, wydających głos, używanych w różnych instrumentach, naprowadza i brnie dalej. W końcu dzieci, po odrzuceniu wszelkich pianin, fortepianów, i innych instrumentów, dają się naprowadzić prawie do celu i krzyczą: „klawisze!”. Pani próbuje sprecyzować: Klawiatura. Na to chłopcy z gr. V: Klawiatura to przecież jest od komputera… 🙂

  2. Sewek pisze:

    3-letni Antoś mówi do mamy:
    – Ty bądź Panią Helenką, a ja będę Panem Zbyszkiem i będziemy w kablu (chodziło, że będziemy w kontakcie).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *